بیانیه اساتید و فضلای حوزه علمیه اهواز در محکومیت سخنان اخیر دکتر حسن روحانی

بیانیه اساتید و فضلای حوزه علمیه اهواز در محکومیت سخنان اخیر دکتر حسن روحانی

 

بسم الله الرحمن الرحیم
جناب آقای دکتر روحانی، رئیس جمهور محترم
سلام علیکم
سخنان اخیر جنابعالی در مورد جواز نقد نبی مکرم اسلام(ص) و امام عصر(عج) موجب تاسف و تعجب اهل علم و عموم مردم مؤمن و متدین گردید که در این باره توجه شما را به نکات ذیل جلب می نماییم:
جنابعالی بالاترین مسؤل اجرایی نظام مقدس جمهوری اسلامی بوده و مخاطب اصلی اعتراضات اخیر مردم نسبت به معضل بیکاری و گرانی می باشید؛ لذا انتظار این بود که بعد از اعتراضات به حق مردم که عمده ی آن مربوط به حل معضلاتی مانند اشتغال و گرانی بود، تلاش و اقدام عاجل نموده و همت خودتان را بیش از پیش مصروف رفع آن ها می کردید. اما متاسفانه عطف به سخنان شاذ گذشته ی تان از جمله «تقیید مشروعیت ولایت امیرمومنان(ع) به رای مردم»، «درس کربلا درس مذاکره با دشمنان است» و مانند آن، ادعای جدید «امکان نقد پیامبر(ص)» را به موارد قبل افزوده اید که ضرورت خودداری جنابعالی از بیان تفکر بدون مطالعه و تامل را آشکار می نماید.
علی رغم تکذییه ی پایگاه خبریتان، از جملات جنابعالی که در ذیل اشاره می شود چیزی غیر از «جواز نقد بر معصوم (پیامبر ص و امام زمان ع )» قابل برداشت نیست و نمی توان آن را حمل بر نقد مسئولین عصر ظهور نمود؛ زیرا پس از جمله ی «.. حالا یک وقت اگر امام دوازدهم، ظهور کرد، آن وقت هم می شود، نقد کرد!» بلافاصله مسئله ی اجازه دادن پیامبر(ص) نسبت به نقد خودشان را مطرح کرده اید. صبوری پیامبر(ص) در برابر انتقاد هرگز نمی تواند دلیل مناسبی برای جواز نقد، بر آن حضرت(ص) و دیگر معصومین(ع) باشد.
آیا سزاوار است کسی که در لباس مقدس دفاع از دین قرار دارد، با چنین بیاناتی ارزش های دینی را نزد جوانان کم رنگ نماید؟
مایه ی تعجب و تأسف بیشتر، استناد به جمله ی «أمن الله أم منک؛ این دستور از سوی خداست یا خود شما»» است؛زیرا این جمله متعلق به نعمان بن حارث فهری است، که پس از واقعه ی غدیر روبروی پیامبر (ص) ایستاد و به نصب امیرالمومنین(ع) برای ولایت، به وسیله ی آن جمله اعتراض کرد و پس از آن که پیامبر (ص) فرمودند: «از طرف خدا بوده است.» درخواست عذاب نمود که بلافاصله سنگی از آسمان بر فرقش خورد و هلاکش نمود. این شأن نزول را منابع شیعه و بسیاری از تفاسیر اهل سنت نقل کرده اند.
اصولاً نقد در لغت به معنای عیب جوئی و بیان ایراد آمده و معصوم در عقیده ی شیعه کسی است که از هرگونه خطاء و گناه به تایید الهی مصون است. پس هرگونه انتقاد به معصوم معنایی جز نفی عصمت ندارد.
اما تصور نادرستی که ممکن است از سخنان شما ایجاد شود آن است که معصومین (ع) فقط زمانی که از خدا چیزی را نقل می کردند، مصون از خطا بوده اند. لکن این برداشت با آیه ی «یا ایها الذین امنوا اطیعو الله و اطیعو ا الرسول و اولی الامر منکم…»(نساء ۵۹) منافات دارد؛ زیرا اطاعت مطلق و بی چون و چرا از پیامبر(ص) جز در فرض عصمت ایشان، امکان ندارد. و نیز تکرار کلمه ی «اطیعوا» برای پیامبر(ص) دلالت دارد که ایشان دو نوع امر داشته و در هر دو واجب الاظاعه و معصوم بوده اند. نخست اوامری که عین وحی الهی بوده و امتثال «اطیعوا الله» به واسطه ی اطاعت آن ها است. دوم اوامری که از خود آن حضرت، بر اساس کلام الله، برای تدبیر امور مسلمین، صادر می شده است که اطاعت این اوامر نیز بطور مطلق واجب است. در مورد ائمه اطهار(ع) که مصداق (اولی الامر) هستند، نیز مطلب فوق ساری است؛ زیرا برای آنان کلمه «اطیعوا» تکرار نشده و در نتیجه اطاعت آنان همانند اطاعت از رسول گرامی اسلام(ص) است.
همچنین دو آیه ی «ماینطق عن الهوی – ان هو الا وحی یوحی؛ از روی هوای نفس سخن نمی گوید سخن او جز وحی الهی نیست»(نجم ۲ و ۳) به صراحت هر سخن پیامبر (ص) اعم از آنکه بیان کلام الله یا دستوری بر اساس آن باشد، را غیر خطا، بلکه وحی الهی شمرده است.
در پایان به نظر می رسد که تکذیب صورت گرفته به هیچ وجه کافی نیست بلکه ضرورت دارد تا حداقل یک بار از علماء و جامعه ی اسلامی و معتقد به عصمت و عظمت پیامبر(ص) و ائمه ی(ع) عذرخواهی نمایید.
و السلام علیکم.
اساتید، فضلا، و روحانیت حوزه ی علمیه ی اهواز

درباره نویسنده

مطالب مرتبط

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.